حاج علا
پس کوچه ی درد نویسان...
عماد فیاض مغنیه معروف به حاج رضوان در شامگاه سه شنبه 23 بهمن ماه 1386 بر اثر انفجار خودرو در منطقه مسکونی «کفرسوسه» واقع در دمشق پایتخت سوریه در 46 سالگی به شهادت رسید.
****

چندی پیش فیلمی به دستم رسید. هالیوودی بود. داستان جالبی نداشت ولی چند نکته از آن دست گیرم شد. قبلا شنیده بودم که بحث فمینیزم یکی از ابزارهایی است که در دنیا به شیوه های مختلف و برای نیل به اهداف گوناگون ملعبه دست قرار می گیرد. البته به گفته یکی از محققین، در حقیقت «ایزم» ها غالبا برای مقاصد خاص و عموما استعماری ابداع شده اند و خوب فمینیزم هم از این قاعده مستثنی نیست.
تفاوتی که میان فمینیست های ایرانی و نمونه های غربی آنها وجود دارد غالبا یک تفاوت بنیادی است. این همان نکته ی مهمی است که فیلم مذکور به آن اشاره ویژه ای داشت. اصولا فمینیزم غربی و یا به تعبیر دقیق تر هالیوودی، فمینزمی مرکب از دو عنصر...
ماهواره ایرانی امید ملی بامداد امروز(سه شنبه) از سکوی پرتابی کاملا ایرانی با موفقیت به مدار خود ارسال شد. این خبری بود که امروز تقریبا تمام رسانه های دنیا مخابره کردند. اگر بخواهیم عامیانه و تکراری صحبت کنیم باید از غرور آفرینی و افتخار انگیز بودن این جهش بزرگ علمی و فناوری بگوییم. و البته از تصادف این ایام با روزهای پیروزی انقلاب و همچنین میلاد مسعود حضرت امام موسی کاظم (ع). ولی دیدگاه دیگری که مدنظر بنده در این چند خط است، بررسی عقبه و پشتوانه این قضیه است.

شکی نیست که حرکت علمی کشور در چند ساله اخیر سرعت بیشتری گرفته و علی الخصوص سه سال گذشته شاخص ترین ایام این جنبش پس از پیروزی انقلاب بوده است. این در حالی است این مدت دقیقا مقارن با شدیدترین دوران تحریم کشور در زمینه های مختلف علمی و فناوری از سوی کشورهای صاحب فن می باشد.
دشمن سالهاست که با حربه های گوناگون سعی در توقف روند رو به رشد پیشرفت کشورمان دارد لیکن همانطور که رهبرمان هم بارها تاکید کرده اند، هرگاه دشمن خواسته است در مقابل ما بایستد، ما سریع تر و استوار تر از قبل پیش رفته ایم. چیزی که در این میان برای من جالب و در واقع مبهم است این که چرا اینطور است؟ یعنی چه می شود که هرگاه جلوی مارا گرفته اند راحت تر حرکت کرده ایم؟ یعنی تا کسی در مقابلمان نباشد انگیزه ای برای تسریع روند صعودی خود –در هر زمینه ای- نداریم؟ یا اینکه نیازی به آن نمی بینیم؟
پاسخ های مرسوم و شبه روان شناسانه حداقل برای من دلنشین نمی آید. اینکه بگوییم نیاز، مادر پیشرفت است، یا وقتی جلوی آب را سد کنی انرژی اش جمع می شود و یا اینکه تا نعمت از انسان گرفته نشود قدرش را نمی داند. اینها غالبا مصداقی و البته توجیهی است. با وجود بحث های زیاد و طولانی در ریشه یابی این مطلب، هنوز دلیل قاطع و قانع کننده ای به گوش من نخورده است. یعنی راستش را بخواهید حتی بیانات مقام معظم رهبری هم در این باره برای من گنگ است.
بهتر دیدم که بحث درباره این موضوع را در میان دوستان به شور بگذارم تا با تبادل آرائمان به نتیجه برسیم. منتظر راهنمایی های شما هستم.
در خبری که چندی پیش خبرگزاری فارس بر روی تلکس خبری خود قرار داده بود کوچکترین شهید غزه معرفی شد. هر چه کردم نتوانستم از کنار عکس این خبر و نظری که یکی از کاربران در مورد آن داده بود بگذرم.

نظر این کاربر که به سه زیان نوشته شده بود:
"اين اطلاعات مربوط به جنيني است كه بدستان رژيم كينه توز صهيونيستي ترور شده است.
*سن: هفت ماهه در رحم مادرش
العمر : ( 7 أشهر في رحم أمه) ولم ير النور
Age: 2 months before birth
*نام: گلولههاي صهيونيستي فرصتي ندادند تا اسمي داشته باشد
الأسم : لم تُتِح له الرصاصة الصهيونية الفرصة ليحمل إسماً عربياً
Name : The Zionist bullet did not allow him to carry an Arabic name
*تابعيت: قرار بود فلسطيني باشد
الجنسية : كان من المفترض أن يكون فلسطينياً
Citizenship: He was supposed to be
Palestinian
*آدرس: از رحم مادر به قبرستان
العنوان : من رحم الأم الى القبر
ِAddress: From the mother's womb to the grave
پ.ن"
پيش از اين روزنامه صهيونيستي"هاآرتص" نوشته بود: چند روز آينده آتش خاموش خواهد شد، ابرها كنار خواهد رفت و عمق فاجعه نشان داده خواهد شد. (آن وقت است كه) سيل تصاوير در مورد خرابيها و كشتار به سراسر جهان سرازير شود. بعد از آن است كه ما بايد هزينه جنگ را با روحيه ويران شده فرزندانمان بپردازيم.
حمله اسرائيل به نوار غزه باعث تخريب شديد وجهه صهيونيستها در جهان شده است و عمليات غزه هرچند ممكن است حماس را تحت فشار قرار دهد، اما اسرائيل را ويران ميكند.
انتشار مطالب در فضاي مجازي به زبانهاي مختلف بيانگر گسترش فضاي اتحاد سايبري عليه رژيم صهيونيستي در دنيا است.
به تدریج آمار و شواهد تازه تری از فجایع خونخواران صهیونیست غزه منتشر می شود.
یا ایها العزیز...

">



