این مطلب تحلیلی رو بخونید و نظرتون رو بگید. لطفا.

علی بن ابراهیم بن مهزیار پس از 20 سفر به مکه به شوق دیدار حضرت صاحب الزمان، بالاخره برات دیدار می‌گیرد: پیک قرار دیدار با مولایمان با من گذاشت، شادمان شدم و یقین کردم که خداوند مرا به این فضیلت گرامی داشته است ... در پی او روانه شدم، از دشتی به دشتی، از دره‌ای به دره‌ای تا به یک تپه بلند رسیدیم. در دور دست خیمه‌ای نمایان شد که از درونش نوری به آسمان بالا می‌رفت. پیک مولا گفت: "امید و آرزوی تو در آنجاست.. بعد از اذن وارد خیمه شدم، به محض ورود، به امامم سلام کردم، امام، پس از جواب سلام فرمود:

"یا ابالحسن! قد کُنّا نَتَوَقَّعُکَ لیْلاً و نهاراً؛ براستی که شب و روز چشم انتظارت بودیم. فَما الذی أبْطَأَ بِکَ علینا؟؛ چیست آنچه ترا به تأخیر بر ما واداشت؟ گفتم: آقای من! تاکنون کسی را نیافتم که مرا به شما رهنمون شود. امام فرمودند: ألَم تَجِدْ أحَداً یَدُلّکَ؟!؛ آیا واقعا کسی را نیافتی که ترا ره‌نماید؟ آنگاه امام با انگشت مبارکش خطی بر روی زمین کشید و سپس فرمودند:

لا!؛ نه چنین نیست! و لٰکِنَّکُمْ کَثَّرْتُم الأمْوالَ؛ بلکه شما تکاثر و مال اندوزی کردید! و تَجَبَّرْتُم علی ضُعَفاءَ المؤمنین؛ و بر مستضعفان مؤمنین سخت گرفتید و تکبر کردید! و قَطُعْتُم الرَّحِمَ الذی بَینَکم؛ و ارتباطی۱ را که میان خودتان بود نابود کردی! فَأَیُّ عُذْرٍ لکم الآن؟؛ اینک چه عذری دارید؟ طبری، دلائل الإمامة، ص297.

مقام عظمای ولایت، 26 فروردین 70: اميرالمؤمنين مى‌گويد زندگى به سمت زهد بايد برود. امروز در جمهورى اسلامى، اگر ما احساس بكنيم كه زندگى به سمت اشرافيگرى مى‌رود، بلاشك اين انحراف است؛ بروبرگرد ندارد. ما بايد به سمت زهد حركت بكنيم. 

هاشمی؛ خطبه مانور تجملگرایی: چرا انسان‌هایی پیدا می‌شوند و مردم را دعوت می‌کنند به ریاضت و کم کردن نیازهای جسمانی؟ خوب دلایلی دارد، گاهی شرایط زندگی ایجاب می‌کند که عموما در مواقع قحطی‌ها و کمبودها روی می‌دهد، گاهی هم خودنمایی عامل این حرکات است؛ به خصوص در جامعه‌ای که دچار محرومیت و فقر باشد و تظاهر به فقر در آنجا با ارزش تلقی می‌شود. و انسان‌های متمکنی که به صورت فقیرانه در جامعه نفاق می‌کنند و ظاهر و باطنشان دو تا می‌شود. ص 9، جمهوری 19 آبان 69

منبع : baharbia.blogfa.com

چندی پیش فیلمی به دستم رسید. هالیوودی بود. داستان جالبی نداشت ولی چند نکته از آن دست گیرم شد. قبلا شنیده بودم که بحث فمینیزم یکی از ابزارهایی است که در دنیا به شیوه های مختلف و برای نیل به اهداف گوناگون ملعبه دست قرار می گیرد. البته به گفته یکی از محققین، در حقیقت «ایزم» ها غالبا برای مقاصد خاص و عموما استعماری ابداع شده اند و خوب فمینیزم هم از این قاعده مستثنی نیست.

تفاوتی که میان فمینیست های ایرانی و نمونه های غربی آنها وجود دارد غالبا یک تفاوت بنیادی است. این همان نکته ی مهمی است که فیلم مذکور به آن اشاره ویژه ای داشت. اصولا فمینیزم غربی و یا به تعبیر دقیق تر هالیوودی، فمینزمی مرکب از دو عنصر...