حاج علا
پس کوچه ی درد نویسان...
جوحی به حج واجب ماه رجب رسید
همراه شیخنا که به درک رطب رسید
می خواست تا شراب طهوری دهد به ما
جوشید آنقدر که به آب عنب رسید
صبحی به منبر آمد و فرمود باک نیست
گر واجبات رفت به ما مستحب رسید
از نو صلا زدند که ما را وجب کنند
از رأیها به شیخ همان یک وجب رسید
مشت و وجب برای همین آفریده شد
بی آنکه انتخاب شود منتخب رسید!
جمعی وضو نکرده دویدند در صفوف
آخر نماز جمعه نخواندند و شب رسید
صفین و نهروان و جمل نوش جانشان
این کوفیان که مِهر علی شان به سب رسید
هر کس که دم زد از ادب مرد، حرف بود
هر کس که فحش داد به فیض ادب رسید
بعد از سه ماه شعبده رنگ و ننگ و زنگ
آیینه شکسته شان از حلب رسید
شکر خدا که عابد و زاهد به هم شدند
این از جلو در آمد و آن از عقب رسید
دنبال کرسی اند بر این سنگ آسیا
دندان کرم خورده شان تا عصب رسید
با غرب و شرق مسخره بازان یکی شدند
نوبت به ریشخند سران عرب رسید
گوساله های سامری از طور آمدند
با سبز اشتری که بر آن بولهب رسید
چیزی نبود حاصل شان از هجوم وهم
جز مشت ریسمان که به کام حطب رسید
خاموشی ام مبین که در این آتش نفاق
روحم به چشم آمد و جانم به لب رسید
.
خداحافظ اسرائیل
بقيه اش را هم بخوانيد
«یکی از دوستانم –از مهاجران یهودی شوروی- کار خوبی در شهرداری شهر محل اقامتش پیدا کرده بود. از آنجا که به دمکراسی اسرائیل اطمینان کامل داشت، در یکی از میتیینگ های انتخاباتی سوالی بحرانی از یکی از نامزدها کرد. فردای آن روز رئیسش او را احضار کرده و اخطار می کند که اگر نتواند زبانش را نگه دارد از کار برکنار می شود. از آن روز دوست من یکی از طرفداران جدی سکوت مطلق شده است.»
یکی از یهودیان معروف اهل شوروی «ایویم سولا» که از تهیه کنندگان بنام سینمای این کشور بود،...